Asya Bilim Kampı (2010) İzlenimleri

arama

Üye Girişi

AFLD / AFLİVA

Haberler

Yayınlar

Sosyal Etkinlikler

Geleneksel Mayıs Etkinlikleri

Makaleler

Çalışmalar

Asya Bilim Kampı (2010) İzlenimleri

Nail Çadallı tarafından eklendi

Perşembe, 16 Eylül 2010 12:42

Mumbai'de yapılan Asya Bilim Kampına AFLİVA olarak iki öğrencimizi gönderdik. Bu proje Türkiye'de Sabancı Üniversitesinin organizatörlüğünde yürütülüyor. Bu projeye ilk olarak geçen sene katılmıştık. 12. sınıf öğrencimiz Erol Can'ı Japonyaya göndermiştik. Bizi bu projeye Neyyir Berktay arkadaşımız teşvik etti. Geçen yıl sponsorluğumuzu Ragıp Abi üstlenmişti. Bu yıl ana sponsorumuz Leyla Açan ve sevgili eşi Ali Abi oldu. Çağrımıza yanıt veren ve bu konuda bağış yapan arkadaşlarımızın ilettikleri de çocukların yanına cep harçlığı olarak verildi. Kendilerine bir kez daha teşekkür ediyoruz. Bu kampa bu sene son sınıf öğrencisi olacak iki arkadaşımızla Mustafa Kamil İman ve Berşan Özcan'la katıldık. Bu kampa katılan Mustafa Kamil İman arkadaşımızın toplantı ile ilgili izlenimleri aşağıdadır.

Ömer Edip Erdemli, FL-1977

Asya Bilim Kampı 2010 İzlenimleri - Mustafa Kâmil İman

Bu yıl dördüncüsü Hindistan’ın Mumbai kentinde düzenlenen Asya Bilim Kampı, kıtanın temel bilimlerde başarılı öğrencilerini bir araya getiriyor. Asya’nın gelecekteki bilim adamlarının arasında diyalog oluşmasının birinci hedef olduğu organizasyonda aynı zamanda geleceğe yön verecek araştırma alanlarında, kimisi Nobel ödüllü dünyaca kabul görmüş bilim adamları tarafından dersler verilerek bundan bir on yıl sonra; Asya’nın bilim öncülüğünü yapan kıta olmasının altyapısı hazırlanıyor.

Tüm öğrencilerin ortak katılımıyla gerçekleştirilen derslerin yanında bilim adamlarıyla daha samimi, sohbet havasında geçen “kamp” etkinlikleri de düzenleniyor her gün. Öğrenciler “kamp” etkinlikleri için daha önceden belirlenmiş beş gruba bölünüyor organizatörler tarafından. Böylece daha küçük gruplarla daha verimli bir iletişim kurulmasını sağlamak amaç. Öğrenciler ayrılırken her ülkeden gelenlerin gruplara eşit olarak dağıtılması esas alınmış. Böylece farklı milletlerden öğrencilerle kaynaşmak neredeyse zorunlu. Tabi ki bu zorunluluktan şikayetçi olan yok aramızda.

Derslerle ve “kamp”larla geçen ilk iki günün sonunda her grup kendi içinde beşer kişilik takımlara bölünüyor. Bu takımlar son gün sergilenmek üzere poster hazırlıklarına başlıyor. Derslerde ve “kamp”lardaki neşeli havaya inat poster hazırlıklarına ciddiyet hakim. Bu çalışma özellikle ev sahibi ülkenin öğrencileri tarafından kendini kanıtlama şansı olarak görülüyor. Posterin kamp boyunca verilen derslerle alakalı olması önerilse de konu sınırlaması yok. Her takım dört gün gibi kısa bir süre içerisinde şaşırtıcı derecede özgün, yaratıcı fikirler geliştiriyor; bunun hakkında araştırmasını yapıp, estetiği de göz ardı etmeden posterini hazırlıyor.

Posterler son gün kapanış seremonisinden önce, kapanış seremonisinde en başarılı olanları altın, gümüş ve bronz madalyayla ödüllendirilme üzere sergileniyor. Bu sergi sırasında üç jüri üyesine ayrı ayrı fikirlerimizi anlatıp, eleştirilerini alıyoruz.

Organizasyonun bir günü kısa adı TIFR olan Tata Institute of Fundamental Research adlı bilim merkezi gezisi ve gökevi gösterisine ayrılmış. Mumbai çok büyük bir şehir. Otellerin bulunduğu Navi Mumbai(Yeni Mumbai)’dan TIFR’ın Mumbai’a ulaşmamız iki saatimizi alıyor. Bu iki saat boyunca şehrin fakirini de zenginini de pis binalar arasındaki sağlık merkezlerini de sahil yolundaki –Bu sahil yoluna Miami sahili dediklerini de otobüsteki Hintli arkadaşlarımızdan öğreniyoruz– lüks gökdelenleri de otobüs camından da olsa görme şansını buluyoruz.

TIFR’da kısa bir hoş geldiniz konuşmasından sonra 15er kişilik gruplar halinde, burada çalışma yapan lisansüstü öğrencilerinin liderliğinde gezimize başlıyoruz. Gezi sırasında her gittiğimiz laboratuarda orada yapılan çalışma hakkında bilgi alıp, aklımıza takılanları sorup öğreniyoruz. Burada anlatımı yapan öğrenciler bize bilgi vermeye gerçekten çok istekliler ve çok içten davranıyorlar. TIFR’dan dönüş yolunda gökevine gidiyoruz. Burada güneş sistemi, dünya ve ay hakkında filmin sonuna Hindistan’ın uzay çalışmaları ve Ay’a ayak basma hayallerini içeren bir bölüm de eklenmiş.

Organizasyon boyunca tüm boş vakitlerde ve yemeklerde diğer öğrencilerle tanışıp muhabbet ediyoruz. Sohbetlerimiz sırasında görüyoruz ki üç yeni lise mezunu ve iki lise son sınıf öğrencisiyle Türk takımı buranın en genç takımı. Çoğu ülke üniversite birinci, ikinci hatta az da olsa üçüncü sınıf öğrencileriyle katılmış. Her ülke takımı en az beş kişiden oluşuyor. Biz de beş olan mevcudumuzla en küçük gruplardanız. Otuzar öğrenciyle katılan Çin ve ev sahibi Hindistan en kalabalık gruplar.

Yoğun bilimsel programdan arta kalan vakitlerde yeni arkadaşlarımızla çevrede dolaşmaya çıkıyoruz. Birlikte eğleniyoruz. Aksiyonsever Hint şoförlerinden ve durmaksızın akan trafikten kendimizi sakınmaya çalışırken ev sahibi arkadaşlardan Mumbai ve Hindistan hakkında korna seslerinden duyabildiğimiz kadarıyla bilgi alıyoruz. Sanırım her taşıtın arkasında “Horn Please (Lütfen Korna Çal)” yazdığı için sinyal niyetine korna kullanıyorlar.

Son akşam kapanış seremonisinde yapılan konuşmaların ardından Hindistan’ın değişik bölgelerine ait dans gösterileriyle eğleniyoruz.

Güzel anılarla dolu beş günün sonunda tıpkı geldiğimizde havaalanından otele götürüldüğümüz gibi bu sefer ters yönde taşınıyoruz organizatörler tarafından. Yirmi iki saattir uyumamış takımımız Mumbai Havalimanının çalışmayan, çalıştığı küçük sürelerde de uçağımızın kapısını yanlış gösteren bilgi ekranlarıyla iyice gerilip, bir saat rötar yapan uçağımızla moralsizliğin dibine vursa da altı saatlik Mumbai-İstanbul yolculuğunun ardından Atatürk Havalimanı’nda hoş anılarla, birlikte geçirilen her andan memnun bir şekilde vedalaşıyor.

Asya Bilim Kampı 2010 İzlenimleri - Berşan Özcan

Bu programda Türkiye'den -5 öğrenci ve 1 öğretmen- ve tabi ki diğer bütün Asya ülkelerinden gelen öğrenciler Nobel ödüllü ve kendi alanlarında uzmanlaşmış bilim adamlarından dersler alıyor, onların seminerlerine giriyor. Gelen yaklaşık 175 öğrenci 35 kişilik 5 gruba ayrıldı ve bu gruplar da içlerinde 7 takıma ayrıldı. Bu 5 kişilik takımların oluşumu farklı ülkelerin birleşmesi ile oldu, aynı ülkeden 2 kişi aynı takımda bulunmadı. Bu takımlar bu programın sonunda sunulacak olan posterlerini yapmak ve sunmakla görevlendirildiler. 5 gün süren bu programın ilk 3 günü sözünü ettiğim bilim adamları tarafından verilen kamplar ve seminerler ile geçiyor. Bu arada akşamları da ayrıca grup toplantıları oluyor, en son gün sunulacak posterlerin hazırlığı hakkında konuşuluyor, hazırlıkları yapılıyor. Programın 4. günü geziye çıktık. Hindistan'ın en iyi üniversitesi olan TIFR'ı gezdik ve planetariuma gittik. Bu günün akşamında son poster hazırlıkları da yapıldı ve ertesi günü olacak sunuma hazırlandı. Programın son gününün sabahında yapılan hazırlıklar poster üzerinde uygulandı ve posterler tamamlandı. Öğleden sonra bu posterlerin sunumu yapıldı ve 35 poster arasından ilk 9 tanesi seçildi. Daha sonra bu 9 poster jüriye ve bütün kaılımcılara sunuldu. Kapanış töreninde bu posterlere madalyalar verildi. 1 altın madalya, 2 gümüş madalya ve 2 bronz madalya verildi. Bizim posterimizde 3 ayrı fikir vardı, bu fikirlerin yaratıcı ve hiç yapılmamış olması isteniyordu. Bu 3 fikirlerden bir tanesi de benim fikrimdi : kandan kolesterolün diyaliz yöntemiyle temizlenmesi. Diğer iki fikir ise fizik alanındaydı ve çevreyle ilgiliydi. Posterimizin başlığı da içindekilerle gerçekten uyumluydu : "Fixing Mankind" ,yani insanlığın düzeltilmesi. Biz hem biyolojik açıdan hem de çevre açısından insanlığı düzeltmek için projeler ürettik. Posterimizi de fotoğraflarda görebilirsiniz. Benim takımım ilk 9 poster arasına girdi fakat madalya alamadı.. İyi akşamlar.. Her iki arkadaşımızla asya bilim kampı konusunda daha geniş söyleşiler düzenliyeceğiz. Üniversiteye geçen arkadaşlarımzın derslerin havasına girip proje ortamından uzaklaşmamaları için çok önemli bir stimülasyon bu kamp.

Fotoğraflar: